رازی که تنها نویسندگان می‌دانند

رازی که تنها نویسندگان می‌دانند

اسراری در جهان هست که پس از سالها همچنان مسکوت مانده‌اند. از جمله این اسرار راز اختراع ماشین تایپ است. این راز را تنها نویسندگان می‌دانند.
عده‌ای می‌گویند اختراع ماشین تایپ، در ادامه روند تحول صنعت چاپ رخ داده است. یک نویسنده واقعی می‌داند چنین نبوده است.
عده‌ای دیگر هم میگویند نیت مخترع ماشین تایپ، ایجاد فرصت‌های شغلی برای خانم‌ها به عنوان تایپیست بوده‌ است تا با استقلال مالی، آزادیِ اجتماعی بدست آورند. اما نویسنده‌‌ها می‌دانند که چنین نبوده است.
ماشین تایپ اختراع شد زیرا نمایش هیچ بالرین و رقاصه‌ای در جهان به زیبایی حرکات موزون انگشتان دست بر روی کلیدهای ماشین تایپ نبود. ترتیب کلیدها را هم به صورتی چیده‌اند که این اثر هنری هرچه مسحورکننده‌تر شود.
اصلا به همین خاطر است که نویسندگان همه تایپ میکنند. زیرا کسی که به جادوی انگشتان رقصنده پی میبرد، دیگر نمی‌تواند دست به قلم ببرد. البته برخی دیگر می‌گویند تانگوی دست و قلم هم تماشایی است. اما به نظر من هیچ چیز به اندازه حرکات خلسه‌وار انگشتان در فضا به هنگام تایپ زیبا نیست.
یک راز هم نویسندگان دارند. آنها به شوق دیدن این نمایش باله، هر روز هزاران کلمه می‌نویسند. آنگاه ساده‌دلانی هنوز گمان می‌کنند نویسندگان این همه رنج را به شوق نوشتن به جان میخرند.

6+

ست گودین و لزوم وبلاگ‌نویسی

این وبلاگ اوایل شهریور ۹۶، بعد از ۶ ماه تعلل شروع شد. حالا چرا شش ماه تعلل؟ حتما میگویید چون نوشتن سخت است. نه. دشواری کار در نوشتن نیست. اگر میتوانید سخن بگویید پس حتما میتوانید بنویسید. آنچه که دشوار است تعهد است. تعهد به نوشتن.
من هنوز متخصص وبلاگ‌نویسی نشده‌ام و هرآنچه که درباره نوشتن و انتشار روزانه نوشته‌ها میدانم از کسانی است که مدتها این کار را انجام میدهند. یکی از این افراد ست گودین است. ست گودین به عنوان یکی از ۵۰ متفکر برتر جهان، (+) انتشار نوشته‌هایش را از سال ۱۹۹۰، قبل از آغاز عصر وبلاگ‌ها، با ارسال ایمیل شروع کرد. گمان میکنم ۲۷ سال متوالی تعهد به انتشار روزانه مطالب، به اندازه کافی یک شخص را حرفه‌ای میکند که بخواهیم او را به عنوان یک الگو قرار دهیم. به گفته ست گودین، انتشار یک پست در هر روز یکی از ۵ تصمیم کلیدی او در مسیر شغلی‌اش بوده است. در ادامه میخواهم نقل قولی از ست گودین را درباره وبلاگ نویسی روزانه بیاورم که برای خود من بسیار الهام بخش بوده است. آنچه در ادامه میخوانید ترجمه‌ای است از گفت‌وگوی او با ماری فورلئو، که یکی از مجریان نامدار تلویزیون اینترنتی در حوزه کسب‌وکار است.

حتی اگر هیچکس پست‌های من را نخواند، همچنان هر روز وبلاگ‌نویسی خواهم کرد. فکر میکنم همه باید همین کار را بکنند. و دلیل آن این است:
اگر بدانید که فردا باید چیزی بنویسید که ممکن است درباره موضوعی که متوجه آن شده‌اید باشد، و یا مطلبی که ممکن است به شخص دیگری کمک کند، و یا دیدگاه شما درباه مسئله‌ای که قرار است در طول زمان، درستی آن ثابت شود، شما آن دیدگاه را مطرح می‌کنید، به نکات مهمی که مد نظرتان است اشاره خواهید کرد، شما آن ایده را خلق میکنید.
و اگر روز به روز، هفته به هفته این روند را ادامه دهید و اثری از خود را در معرض قضاوت دیگران قرار دهید، کاری جز بهتر شدن در هرآنچیزی که به دنبالش هستید، از دستتان ساخته نیست. اثر جانبی این بهبود مستمر آن خواهد بود که مردم نوشته‌های شما را خواهند خواند و بیش از گذشته به شما اعتماد خواهند کرد.

هدف من از وبلاگ‌نویسی روزانه آن نیست که خواننده‌های بیشتری داشته باشم. هدفم آن نیست فروش کتابهایم بیشتر شود. هدفم آن است  اعتماد دیگران را، در جهتی که میخواهم تغییری در جهان به وجود آورم، جلب کنم.

12+